Scroll Top
testimonials_voutsina

ΒΟΥΤΣΙΝΑ ΠΟΠΗ (1951-1999)

Η Πόπη Βουτσινά, η «μικρή Αντιγόνη» του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος όπως την αποκάλεσε ο Δημήτρης Ν. Μαρωνίτης στην ιστορική επιφυλλίδα που έγραψε στο Βήμα στις 10 Φεβρουαρίου 1973 λίγο πριν την κατάληψη της Νομικής και η οποία ήταν αφιερωμένη στον αγώνα των φοιτητών, γεννήθηκε στη Λευκάδα το 1951. Ως φοιτήτρια της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων συμμετείχε ενεργά στον αγώνα κατά της χούντας και ήταν από τους πρωτοπόρους του φοιτητικού κινήματος στα Γιάννενα. Ήταν αυτή που μια πράξη της, το 1972, άναψε τη φλόγα της αντίστασης στο Πανεπιστήμιο που μέχρι τότε σιγόκαιγε. Τοιχοκολλά ένα χαρτί διαμαρτυρίας για τον εμπαιγμό των φοιτητών από το διορισμένο από τη χούντα Διοικητικό Συμβούλιο για τις φοιτητικές εκλογές-παρωδία. Παραπέμπεται στο Πειθαρχικό με το ερώτημα της οριστικής αποπομπής από το Πανεπιστήμιο. Μαζί παραπέμπεται και ο Σταύρος Κουρεμένος που έσκισε το ψηφοδέλτιο και κατήγγειλε την διαδικασία. Η Πόπη Βουτσινά με την απολογία της γράφει ιστορία.

«…Ντρέπομαι να μεταγράψω τον επίλογο της Βουτσινά. Τη σφραγίζει και της ανήκει απόλυτα. Ο αιχμηρός λόγος της δείχνει το χάσμα που χωρίζει το δικό της ύφος από το ύφος του πρύτανή της: Εκείνος κακέκτυπο του Κρέοντα. Εκείνη μια μικρή Αντιγόνη. Θα αισθάνονται, υποθέτω, ησυχασμένοι άξιοι δάσκαλοι σαν τον Κοκκινόπουλο και τον Παπαθωμόπουλο. Όσο για μένα, συχνά συλλογιζόμουνα τον τελευταίο καιρό πως ίσως η πιο άμεση και η πιο πειστική αναίρεση κάθε ολοκληρωτισμού, είναι η δροσιά ενός νεανικού κορμιού, που κυκλοφορεί ατίθασα ανάμεσα στις στημένες κρεατομηχανές. Η κοπέλα, από τα Γιάννενα, έδωσε πρόσωπο σε αυτό το φάντασμα…», γράφει ο Δ. Μαρωνίτης στην επιφυλλίδα που αναφέραμε πριν με τίτλο «Η μικρή Αντιγόνη και ο χορός των δώδεκα». ( Σ.Σ. Οι δώδεκα είναι οι 12 φοιτητές της ΑΣΟΕΕ που οδηγήθηκαν τότε στο Πειθαρχικό.)

Και για το ίδιο γεγονός ο καθηγητής Μανόλης Παπαθωμόπουλος ανέφερε στην ομιλία του στην εκδήλωση μνήμης για την Πόπη Βουτσινά που οργάνωσε στις 7 Δεκεμβρίου 1999 ο Τομέας Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων: «…Μου μένει η εικόνα της Πόπης, μικρής το δέμας, αδύναμης αλλά νικήτριας μπροστά στο φοβερό πραιτόριο των καθηγητών της, μου μένει η ανάμνηση της απολογίας της. Μου μένει η σεμνότητα αλλά και η ζωντάνια της, η ανιδιοτέλεια και η μαχητικότητά της, και τότε και ύστερα, σ’ όλους τους κοινωνικούς αγώνες που έδωσε, και έδωσε πολλούς η Πόπη. Δεν ζήτησε ποτέ τίποτα, δεν δέχθηκε ποτέ τίποτα, έμεινε πάντα η ίδια, μια κοπελίτσα που έκανε απλώς το καθήκον της…».

Η Πόπη Βουτσινά σε όλη τη διάρκεια της δικτατορίας στάθηκε όρθια. Παρούσα πάντα σε όλες τις αντιδικτατορικές εκδηλώσεις στα Γιάννενα και στην Αθήνα. Την συνέλαβαν και κρατήθηκε για ένα εξάμηνο στο ΕΑΤ/ΕΣΑ από τον Μάρτιο μέχρι τον Αύγουστο του 1973. (Σ.Σ. Μαζί συνελήφθη και ο Νίκος Ράπτης, πρωταγωνιστής και αυτός του α.φ.κ. στα Γιάννενα. Ούτε αυτόν τον ξεχνάμε. Έφυγε πριν χρόνια…) Η Πόπη Βουτσινά βασανίστηκε άγρια στην ΕΣΑ αλλά ποτέ δεν καταδέχτηκε να μιλήσει για τα βασανιστήρια που πέρασε. Και μετά την πτώση της Χούντας η Πόπη Βουτσινά βρέθηκε πάλι στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών αγώνων. Με την ίδια μαχητικότητα, γενναίο φρόνημα και ανιδιοτέλεια. Δεν την ξεχνάμε…

Πέθανε νέα το 1999, σε ηλικία 48 ετών.


Πηγές:
1. Μνήμη Πόπης Βουτσινά. Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Τομέας Φιλοσοφίας. Ιωάννινα 2000.
2. «50 χρόνια Πολυτεχνείο». Ειδική έκδοση της εφημερίδας Η ΑΥΓΗ, 17 Νοέμβρη 2023.
3. Σπύρος Θέμελης. «Γιάννινα 1967-1974. Τα χρόνια της Χούντας μέσα από αφηγήσεις πρωταγωνιστών και απόρρητα έγγραφα».
4. Παναγιώτης Νούτσος. «Αυτοβιογραφικές αφορμές». Εφημερίδα των Συντακτών, 16-1-22
5. Ευάγγελος Αυδίκος. «Πόπη Βουτσινά, η ασυμβίβαστη». Εφημερίδα των Συντακτών, 17-11-20