Scroll Top
testimonials_vasilopoulos

ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ ΧΑΡΗΣ (1950-2015)

Ο Χάρης Βασιλόπουλος, φοιτητής Ιατρικής τον Νοέμβριο του 1973, ήταν ένας από τους πολλούς της «γενιάς» που ενσάρκωσαν το αξιακό περιεχόμενο του Πολυτεχνείου και στον επαγγελματικό βίο τους. Ένας συναγωνιστής του γράφει γι’ αυτόν:

«Πενήντα χρόνια από το Πολυτεχνείο, κι εγώ θυμάμαι ακόμα αυτή την τεράστια χαρούμενη αγκαλιά από συναγωνιστές του στο φοιτητικό κίνημα, φίλους του, ανθρώπους που τον εκτιμούσαν. Ένας άνθρωπος, φοιτητής Ιατρικής τότε, που ξεχώριζε με το ήθος του, το πάθος του, την ήρεμη δύναμή του, ταγμένος στην υπηρεσία ενός αγώνα που καθόρισε όλη τη ζωή του.

»Προπαραμονή της μεγάλης νύχτας της 17ης Νοέμβρη. Μόλις είχε διακοπεί η τιμωρητική στράτευσή του, που του επιβλήθηκε μετά την κατάληψη της Νομικής, και αμέσως ήρθε στη σχολή του. Μίλησε στο Αμφιθέατρο της Φυσιολογίας, εκεί όπου η παρουσία του ενέπνεε σεβασμό και νέο πάθος για Αγώνα. Στη συνέλευση μίλησε τελευταίος, δίνοντας το σύνθημα στους συναγωνιστές του να ξεκινήσουν για το πεδίο μιας εκ των προτέρων χαμένης (και γι’ αυτό κερδισμένης) μάχης.

»Χάρης Βασιλόπουλος, ο περίφημος “διά βοής” πρόεδρος των αυθόρμητων τεράστιων παθιασμένων συνελεύσεων, πριν και αμέσως μετά τη μεταπολίτευση, κεντρικό σημείο αναφοράς του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος στην Ιατρική. Γεννημένος στην Πάτρα το 1950, στρατεύτηκε το 1973, πέρασε όλη την περίοδο Ιωαννίδη κρυμμένος για να αποφύγει τη σύλληψη. Διευθυντής Ενδοκρινολογίας, Μεταβολισμού και Διαβήτη, εμπνευστής και υπεύθυνος του Διαβητολογικού Κέντρου στο ίδιο νοσοκομείο. Μαχητής του ΕΣΥ, γιατρός που πρόσφερε αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες του, γιατρός που έμοιαζε βγαλμένος από παλιά ρώσικη ταινία. 

»Αγωνιστής, κοσμογυρισμένος, καλλιεργημένος. Αφιλοκερδής παντού, κέρδισε τα πάντα: την αγάπη και το σεβασμό των συναγωνιστών του, την αγάπη και το σεβασμό των ασθενών του, την αγάπη και το σεβασμό όλων μας.

Έφυγε από τη ζωή τον Αύγουστο του 2015 σε ηλικία 65 ετών».

Στο glykouli.gr (diabetics on line) μπορούμε να διαβάσουμε ένα συγκινητικό κείμενο της Μαρίας Κατσικαδάρου, το οποίο γράφτηκε λίγες μέρες μετά τον θάνατό του Χάρη Βασιλόπουλου.

«Όταν οι ασθενείς τιμούν τον γιατρό τους αυτό σημαίνει ότι ο γιατρός τους ήταν άνθρωπος». Έτσι αρχίζει το κείμενο που έγραψε το 2018 γι’ αυτόν η Ελένη Μπαρμπαλιά στην ιστοσελίδα kommon.

Εκείνη τη χρονιά ο Σύλλογος Διαβητικών Αθήνας οργάνωσε στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθήνας εκδήλωση αφιερωμένη στη μνήμη του.