Scroll Top
vasilis-karaplis

ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΡΑΠΛΗΣ (1946-2014)

Ο Βασίλης, φοιτητής Νομικής τον Νοέμβρη του 1973, δεν θα μπορούσε να σκαρφαλώσει στα κάγκελα του Πολυτεχνείου καθώς έπασχε από βαριάς μορφής πολιομυελίτιδα. Όμως έδωσε το παρών στον αντιδικτατορικό αγώνα. Θρυλική είχε γίνει η μαγκούρα του με την οποία, στα χρόνια της χούντας, δεν δίσταζε να απειλεί αστυνομικούς. Για την πολιτική του δράση επί δικτατορίας είχε συλληφθεί και καταδικαστεί σε πενταετή φυλάκιση, μαζί με τη σύντροφό του Κάτια Καμπιώτη – ο θάνατός της, το 1992, ήταν ένα βαρύ πλήγμα για τον Βασίλη. Παρόλο που ήταν απόφοιτος της Νομικής, οι χουντικοί δεν του χορηγούσαν άδεια ασκήσεως επαγγέλματος. Στη Μεταπολίτευση ο Βασίλης συνέχισε να αγωνίζεται για την υπόθεση της αναρχίας είτε στα δικαστήρια και στους δρόμους είτε με τον γραπτό λόγο. Από το 1986, με σπάνια προσήλωση και συνέπεια, εξέδιδε το χειροποίητο φυλλάδιο Αναρχικός, ένα «δελτίο πληροφόρησης» που μοιραζόταν δωρεάν και είχε φτάσει τα 395 τεύχη. Πολύγλωσσος, βαθιά καλλιεργημένος, επιμελήθηκε βιβλία κι έκανε αρκετές μεταφράσεις (ανάμεσά τους Το δικαίωμα στην τεμπελιά του Πολ Λαφάργκ). Αν και τα κινητικά του προβλήματα διαρκώς επιδεινώνονταν, παρέμεινε πολιτικά και κοινωνικά δραστήριος. Διατηρούσε δικηγορικό γραφείο στην οδό Αριστείδου, κοντά στη Σταδίου, και είχε υπερασπιστεί στα δικαστήρια πολλούς διωκόμενους αναρχικούς και μη. Μια ευγενική μορφή, ένας ανιδιοτελής αγωνιστής που έχαιρε σεβασμού και εκτίμησης και πέρα από τον αντιεξουσιαστικό και αναρχικό χώρο. Στην πολιτική κηδεία του, στο κοιμητήριο της Καισαριανής, με το φέρετρό του τυλιγμένο στη μαυροκόκκινη σημαία, ακούστηκε, μεταξύ άλλων, η «Διεθνής» και το τραγούδι του Νικόλα Άσιμου «Δεν πα να μας χτυπάν».

Για τον Βασίλη Καραπλή βλ. εδώ και εδώ