Scroll Top
vaggelis-evaggelopoulos

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ (1953-2011)

Ο Βαγγέλης Ευαγγελόπουλος γεννήθηκε στις 7 Νοέμβρη του 1953 στο Άγιο Γεώργιο Ιστιαίας Ευβοίας και έφερε με ευθύνη και υπερηφάνεια το όνομα του θείου του Βαγγέλη Ευαγγελόπουλου, του 23χρονου αντάρτη φοιτητή της Ιατρικής Αθηνών, ο οποίος εκτελέστηκε στην πρώτη φάση του Εμφυλίου, το 1947, στη Χαλκίδα.

Ο Βαγγέλης, παιδί μιας ρημαγμένης από τον Εμφύλιο οικογένειας, τελείωσε το Γυμνάσιο Ιστιαίας και πέρασε στη ΑΣΟΕΕ το 1971. Από την πρώτη στιγμή και σαν έτοιμος από καιρό, πήρε δραστήρια μέρος σε όλες τις αντιδικτατορικές εκδηλώσεις του φοιτητικού κινήματος, με κορυφαία την εξέγερση του Πολυτεχνείου, όπου εκλέχτηκε στην πενταμελή Επιτροπή της σχολής του. Μέχρι τη μεταπολίτευση ζούσε ουσιαστικά στην παρανομία, διαφεύγοντας αρχικά στη Λάρισα και στη συνέχεια σε διάφορα σπίτια στην Αθήνα. Συνέχισε για κάποια χρόνια τους αγώνες μέσα από αριστερές συλλογικότητες και στη συνέχεια ως ανένταχτος «αναρχοκομμουνιστής», όπως συνήθιζε να λέει γελώντας τρανταχτά.

Όταν πήρε το πτυχίο του πέρασε με εξετάσεις στην Αγροτική Τράπεζα και εργάστηκε μέχρι το θάνατό του στο κατάστημα της ΑΤΕ στην Ιστιαία, όπου έγινε για τους αγρότες της περιοχής ο δικός τους άνθρωπος.

Εκεί, με το πνεύμα του μαχητή και του ΠΟΛΙΤΗ που δεν τον εγκατέλειψε ποτέ, ο Βαγγέλης δημιούργησε τις καινούργιες του παρέες και ζεύτηκε με μεράκι στο καθήκον της αναγέννησης της μικρής του πόλης. Πρόεδρος της Βιβλιοθήκης αρχικά και ταυτόχρονα ακάματος εργάτης της ανάπτυξης του στίβου. Αρχίζοντας κυριολεκτικά από το μηδέν, συμπαρέσυρε τη νεολαία σε ένα στοίχημα που κερδήθηκε και ο στίβος Ιστιαίας ανέδειξε εκατοντάδες νικητές και δυο πανελληνιονίκες. 

Την τετραετία 2002-2006 ο Βαγγέλης θήτευσε δήμαρχος Ιστιαίας, μετά από μια εκπληκτική προεκλογική εκστρατεία την οποία έδωσε με ενθουσιασμό μια παρέα ανθρώπων χωρίς ταμείο, χωρίς κόμμα, χωρίς πείρα, με όπλο τους σελιδοδείκτες με τη στάμπα «Ν’ αγαπάς την ευθύνη». Μ’ αυτό τον οδηγό πορεύτηκε ως δήμαρχος αφήνοντας ένα αξιόλογο έργο υποδομών και κυρίως τη σφραγίδα της ανιδιοτέλειας και της χρηστής διαχείρισης του δημόσιου χρήματος, όπου ενέταξε και μεγάλο μέρος της δικής του αντιμισθίας.

Όπως έγραψε στο περιοδικό Παρεμβάσεις Ευβοϊκής Αυτοδιοίκησης (1ο τρίμηνο 2011), ο φιλόλογος συγγραφέας Δημήτρης Κουτσούγερας, «Για τους φίλους του ο Βαγγέλης πραγματική Εδέμ. Ανεξάντλητος στην παρέα, δε σου ‘κανε καρδιά να ξεκολλήσεις, ολοζώντανος, μαχητικός, γενναιόδωρος σε κεράσματα και επαίνους, μουσόληπτος, διονυσιακός, στοχαστικός πάντοτε, εριστικός ενίοτε, αψύς και παιδιάστικος…». Προσθέτει ότι στη συζήτησε ανέπτυσσε με θερμή αγάπη, ευρηματικότητα και χιούμορ θέματα όπως «πολιτική θεωρία, πολιτική τρέχουσα, φιλοσοφία, τραγωδία, θεολογία, λογοτεχνία, εθνολογία».

Η γεμάτη ευαισθησίες και αλληλεγγύη καρδιά του Βαγγέλη, που δεν τον έπαιρνε ο ύπνος όταν έλεγε μια κουβέντα παραπάνω, τον πρόδωσε ξαφνικά στις 7 του Μάρτη του 2011, πριν ακόμα κλείσει τα 58 του χρόνια. 

Από όλη τη γεμάτη αγώνες και αγωνίες ζωή του, πάντα ξεχώριζε με υπερηφάνεια τη συμμετοχή του στο Πολυτεχνείο!