Scroll Top
tasos_katintsaros

ΤΑΣΟΣ ΚΑΤΙΝΤΣΑΡΟΣ (1955-2018)

Από μαθητής γυμνασίου ο Τάσος εντάχθηκε στις γραμμές της Αριστεράς και του αντιδικτατορικού κινήματος. Γέννημα θρέμμα του Περιστερίου, μέλος της Κ.Ο. Μαχητής, αργότερα στέλεχος του ΝΑΡ και μετέπειτα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και στη συνέχεια  ιδρυτικό μέλος της νεοσύστατης πολιτικής κίνησης «Σύγχρονο Κομμουνιστικό Σχέδιο». Όπως είπε στο «τελευταίο αντίο» ο Κώστας Μάρκου, στο κοιμητήριο του Περιστερίου: «Ο Τάσος ήταν και είναι όλοι και όλες όσοι αγωνίστηκαν και αγωνίζονται για τη λευτεριά».

Στην ιστοσελίδα kommon.gr, σε άρθρο με τίτλο «Αποχαιρετώντας τον Τάσο Κατιντσάρο» έχουν συγκεντρωθεί πολλά αποσπάσματα από ανακοινώσεις αριστερών οργανώσεων και συλλογικοτήτων, καθώς και αποχαιρετισμοί φίλων του που είχαν γνωρίσει και εκτιμήσει τον Τάσο, και ας μην ταυτίζονταν με τις πολιτικές θέσεις του. Διαβάζοντας αυτά τα αποσπάσματα διαπιστώνουμε ότι όλοι αναγνωρίζουν το επαναστατικό ήθος του, την ανιδιοτέλεια και τη μαχητικότητά του. Για παράδειγμα, ο δημοσιογράφος Γιάννης Ανδρουλιδάκης γράφει χαρακτηριστικά: «Με τον καιρό επιβεβαίωνες ότι ο Τάσος, με όλες τις διαφωνίες και όσα μπορούσες να του σούρεις, είχε αυτή την πολύτιμη αισθητική της ελευθερίας, που την χρειαζόμαστε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στο κοινωνικό κίνημα. Δεν την είχε μόνο στις πολιτικές του θέσεις, την είχε επίσης και στην καθημερινή του συναναστροφή, στον τρόπο που ζούσε, που φλέρταρε, που σε κορόιδευε. Κουβαλούσε την ελευθερία πάνω του αγέρωχα, όπως της πρέπει».

Στο ΥοuTube υπάρχουν δύο βίντεο στα οποία μιλά ο Τάσος Κατιντσάρος. Το πρώτο είναι από μια ομιλία του διάρκειας 16:52 λεπτών πολιτική εκδήλωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τα 40 χρόνια του Πολυτεχνείου. Στο δεύτερο ο Κώστας Κατιντσάρος μιλά για την εξέγερση του Πολυτεχνείου στον Νίκο Ξηρουδάκη [στη σειρά εκπομπών «Το βάθος του ουρανού είναι κόκκινο» (Ηχητικό ντοκουμέντο, διάρκειας 16:51 λεπτών)]. 

Τέλος, ένα εκπληκτικό χρονογράφημα του Τάσου Κατιντσάρου με τίτλο «Δεκέμβρης ’44: Το κορίτσι με τις “κονσέρβες Σκόμπι”» αναφέρεται στη δική του συμμετοχή στην εξέγερση του Πολυτεχνείου («ένα μελαχρινό χοντρουλό 18χρονο αγόρι»: έτσι τον γύρευε τότε ο πατέρας του ρωτώντας με αγωνία στα κάγκελα του Πολυτεχνείου καθώς ο Τάσος είχε εξαφανιστεί από το σπίτι). Το κείμενο κλείνει με μια αναφορά στο πώς ξεκίνησε ο «Κόκκινος Δεκέμβρης» του ’44 για τον πατέρα του, συνδέοντας εύστοχα τις εμπειρίες δύο γενιών. Το χρονογράφημα αυτό πρωτοδημοσιεύτηκε στον «Παραλληλογράφο» το 2011.