Scroll Top
tagkalakis

ΤΑΓΚΑΛΑΚΗΣ ΑΚΗΣ (1950-2023)

Ο Άκης Ταγκαλάκης (1950-2023), φοιτητής της Σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών Πολυτεχνείου της Πάτρας, πρωτοστάτησε στο αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα στην Πάτρα και στην κατάληψη του Παραρτήματος του Πανεπιστημίου, στην οδό Κορίνθου τον Νοέμβριο του 1973.

Επίσης είχε εκλεγεί πρόεδρος της «ιστορικής», όπως μπορούμε να τη χαρακτηρίσουμε, γενικής συνέλευσης που οργανώθηκε στο πανεπιστήμιο μόλις μαθεύτηκε η κατάληψη της Νομικής τον Φεβρουάριο του 1973. Η συνέλευση κράτησε 16 ώρες, μέχρι αργά μετά τα μεσάνυχτα.

«Δεν θελήσαμε να βγει η απόφαση εύκολα. Θέλαμε να μιλήσουν όσο δυνατόν περισσότεροι. Να νιώσουν την υπόθεση δική τους. Πήραν το λόγο εκατοντάδες φοιτητές που βλέπαμε για πρώτη φορά. Ηταν απίστευτος ο ενθουσιασμός», όπως είπε αργότερα ο Άκης Ταγκαλάκης προσθέτοντας ότι

«Ο στρατηγός Τάγαρης απέδωσε την απόφαση της αποχής στην έλλειψη οξυγόνου, λόγω του καπνού από τα τσιγάρα που είχε μπουκώσει την αίθουσα».

Η αποχή ξεκίνησε και κράτησε έως τις 16 Μαρτίου, τότε που η διοίκηση του Πανεπιστημίου αποφάσισε να κλειδώσει το κτίριο.

Γράφει ο συναγωνιστής του Κώστας Βογιατζής στην εφημερίδα 

Εποχή (12.2.2023):

«Όταν εκείνο το πρωινό της 27 Φλεβάρη 1973 στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Παραρτήματος του Πανεπιστήμιου της Πάτρας ό Άκης Ταγκαλάκης είπε στους φοιτητές “είναι η πρώτη σας δημοκρατική συνέλευση”, επικράτησε ενθουσιασμός.

»Θρηνούμε σήμερα την απώλεια του Άκη Ταγκαλάκη που πέθανε την περασμένη Τρίτη 50 χρόνια και 8 μέρες από την 27 Φλεβάρη 1973.

Η συνέλευση της 27ης Φλεβάρη 1973, που έμεινε στην ιστορία ως η δεκαεξάωρη, είχε μια καταπληκτική ζωντάνια. Ό Άκης Ταγκαλάκης είχε εκλεγεί πρόεδρος της συνέλευσης και διεύθυνε πολύ καλά τη διαδικασία. Είχε προεδρεύσει τόσο καλά που είχε γίνει δημοφιλής και καθιερωνόταν σαν ένα από τα ηγετικά στελέχη του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος της Πάτρας. Έδωσε το παρών από την πρώτη στιγμή συμμετέχοντας στη συλλογή των πρώτων υπογραφών των φοιτητών που ζητούσαν διεξαγωγή δημοκρατικών εκλογών. Κινούμενος γρήγορα μέσα στην πόλη με την μοτοσυκλέτα του μάζεψε αρκετές υπογραφές. Με συμμετοχή από ηγετική θέση σε όλη την εξέλιξη του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος της Πάτρας μέχρι τη μεταπολίτευση, υπήρξε και μέλος του Ρήγα Φεραίου. Δραστήριος σε όλη τη φοιτητική του περίοδο διακρίθηκε και για τη σχέση του με τον αθλητισμό. Ιδιαίτερα σημαντική και η επαγγελματική και επιστημονική του παρουσία. Τον είδα τελευταία φορά στην οθόνη τηλεδιάσκεψης που παρουσιάζαμε ο Άκης, ο Δημήτρης Βεργίδης και εγώ το βιβλίο της Μαρίας Κατσιγιάννη για την πολιτική της δικτατορίας στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας.

Η Πάτρα και οι παλιοί φοιτητές του Π.Π. θα τον θυμόμαστε πάντα”.

Γράφει γι’ αυτόν ο Κωνσταντίνος Μάγνης, διευθυντής σύνταξης στην ιστορική εφημερίδα της Πάτρας Πελοπόννησος:

«Η είδηση έφερε συγκίνηση στους ανθρώπους της γενιάς του, που σιγοψιθύριζαν τον προηγούμενο καιρό πως ο ‘Ακης «δεν πηγαίνει καλά», μια σχεδόν συνθηματική πληροφορία που σήμαινε πως χάθηκαν οι ελπίδες.

Τι λέει το όνομα στους νεότερους; ‘Οχι και πολλά. Ο Άκης Ταγκαλάκης δεν ανήκε στην ομάδα των αγωνιστών που επιχείρησε να μετασχηματίσει τους αγώνες σε αξιώματα. Είχε πολιτική δράση. Τιμούσε τις επετειακές εκδηλώσεις ουσίας με την ενεργό παρουσία του. Αλλά μέχρις εκεί.

»[…] Άκης Ταγκαλάκης, Κ. Βογιατζής, Τζόγια Καπάτου, Δημήτρης Αθανασίου, είναι μερικοί από τους πρωτοστάτες της εξέγερσης εκείνης. “Το σπίτι του Άκη ήταν το στρατηγείο της εποχής”, θυμάται ο Νίκος Αντωνόπουλος, που ως νέος δικηγόρος είχε τον άτυπο ρόλο του συνδετικού κρίκου μεταξύ των φοιτητών και του πυρήνα των αντιστασιακών της Πάτρας, όπου μετείχε ο ίδιος, μαζί με τους Γ. Κατσιγάννη, Γ. Τσαφούλια και άλλους.

»“΄Ηταν ένας ευπροσήγορος νέος” προσθέτει. “Επαναστάτης, αλλά του μέτρου”, εξηγεί, περιγράφοντας μια αρμονία χαρακτηριστικών.

Ο Άκης Ταγκαλάκης ήταν πατρινής καταγωγής, με χαλανδριτσάνικες ρίζες, μας λέει ο Ν. Αντωνόπουλος, “ληξίαρχος” της γενιάς του. Σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανολόγος, έκανε επαγγελματική καριέρα στην Αθήνα. Πριν λίγο καιρό έχασε τη σύζυγό του. Και παράλληλα ήρθε η δική του η σειρά.

Η διάλυση της εξέγερσης του 1973 θα έχει κόστος. Ο Ταγκαλάκης μαζί με την Τζόγια, τον Βογιατζή και τον Αθανασίου ήταν στους δέκα τελευταίους του Παραρτήματος που αυτοφυγαδεύτηκαν μέσω μιας αυλής, αφηγείται ο Σάκης Κάπαρης, ο τραπεζικός που άφησε στην ιστορία του αντιδικτατορικού αγώνα έναν θησαυρό, σκηνές από την εξέγερση της Πάτρας, σε κινηματογραφικό φιλμ. Αρχικά ο Ταγκαλάκης -ένας αγορητής που έθελγε το ακροατήριο, θυμάται ο Σ. Κάπαρης- απέφυγε τη σύλληψη, κρυπτόμενος. Αλλά όχι για πολύ. Σύντομα θα καταλήξει στα κρατητήρια, και θα γνωρίσει “την περιποίηση” των Αρχών. Θα επακολουθήσει μια μνημειώδης δίκη, με τον Κωστή Στεφανόπουλο, τον Διονύση Αργυρόπουλο, τον Δημήτρη Γεωργόπουλο, τον Παύλο Μαρινάκη να παίρνουν την ευθύνη της μαχητικής υπεράσπισης σε ένα κατάμεστο ακροατήριο.

«”Για μας τους νεότερους ήταν ένα ίνδαλμα” παραδέχεται ο Γ. Ρώρος, μέλος της νεότερης γενιάς του Ρήγα Φεραίου. Στενά συνδεδεμένος με τον Άκη Ταγκαλάκη τα παλιότερα χρόνια ο πρώην βουλευτής Κώστας Σπαρτινός, σύντροφοι αμφότεροι στο ΚΚ εσωτερικού, μέχρι που ο Α. Ταγκαλάκης αποστασιοποιήθηκε, μαθαίνει με συγκίνηση τα νέα. “Ηταν ένας άνθρωπος που σου άφηνε ίχνος” μας λέει λιτά. Τουλάχιστον το ίχνος μένει, όπως και το ίχνος της εποχής, που σφράγισε ζωές και συνειδήσεις όσων είχαν το όραμα, τη φλόγα και το θάρρος”. 

Για τον Άκη Ταγκαλάκη γράφει η Μαρία Κατσιγιάννη, δρ. Εκπαιδευτικής Πολιτικής, στο thebest.gr. 

Toν γνώρισε το 2013 όταν της παραχώρησε μια βιογραφική συνέντευξη στα πλαίσια της έρευνάς μου για το αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα της Πάτρας. Όταν τον ρώτησε τι έχει αποκομίσει από τη συμμετοχή του στο κίνημα, της απάντησε: 

«Θα σου έλεγα ότι αυτή τη στιγμή είναι μία αίσθηση αυτοσεβασμού γιατί αυτά που πίστευα δεν τα εγκατέλειψα». Βλ. περισσότερα εδώ: