Scroll Top
nikos-belogiannis

ΝΙΚΟΣ Ν. ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ (1951-2020)

Γιος μιας ιστορικής μορφής του κομμουνιστικού κινήματος, του Νίκου Μπελογιάννη. Ο Νίκος N. Μπελογιάννης γεννήθηκε στη φυλακή το 1951. Μητέρα του Νίκου Ν. Μπελογιάννη ήταν η Έλλη Παππά, αγωνίστρια της Εθνικής Αντίστασης και των «πέτρινων» μετεμφυλιακών χρόνων, δημοσιογράφος και συγγραφέας. Επίσης ήταν ανιψιός της μεγάλης πεζογράφου Διδώς Σωτηρίου που ανέλαβε την ανατροφή του μέχρι την αποφυλάκιση της μητέρας του το 1964. Ο νεαρός Νίκος δεν πρόλαβε να δει τον πατέρα του, αφού εκείνος, ο «Άνθρωπος με το γαρίφαλο», εκτελέστηκε έναν χρόνο μετά τη γέννηση του γιου του που πήρε το όνομά του. Ένας σεμνός αγωνιστής ενταγμένος στους κόλπους της Ανανεωτικής Αριστεράς, στο ΚΚΕ εσωτερικού, με μια βαριά κληρονομιά στους ώμους του. Σπούδασε Χημικός Μηχανικός στο ΕΜΠ και συμμετείχε στο φοιτητικό κίνημα στα χρόνια της δικτατορίας. Αργότερα εργάστηκε στο υπουργείο Πολιτισμού σε έρευνα και εργασίες αναστήλωσης αρχαιολογικών μνημείων, με πιο σημαντική την αναστήλωση της Ακρόπολης.

Σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ (αναδημοσίευση στην εφημερίδα Ναυτεμπορική):

«Ο Νίκος Ν. Μπελογιάννης εργάστηκε στα αναστηλωτικά έργα της Ακρόπολης και σε άλλες υπηρεσίες του υπουργείου Πολιτισμού. Επί πολλά χρόνια και μέχρι τη συνταξιοδότησή του, ήταν επικεφαλής του Κέντρου Λίθου (μονάδα του υπουργείου Πολιτισμού) και διέσχιζε ακάματος την Ελλάδα απ’ άκρου εις άκρον για να “θεραπεύει” μνημεία. Συνεργάστηκε με την Ελευθεροτυπία και το Fragilemag, γράφοντας κείμενα που ”έδεναν” την επικαιρότητα, ελληνική και διεθνή, με την Ιστορία, και στα οποία ξεχώριζαν η ευρυμάθεια, το χιούμορ, η ευφυΐα και ο ανθρωπισμός του. Παράλληλα, από την αυγή του 21ου αιώνα ασχολήθηκε με το έργο των γονιών του, καθώς και της θείας του, Διδώς Σωτηρίου, μέσω επανεκδόσεων, εκδόσεων, επιμελειών και εκδηλώσεων.

»Ο ίδιος έγραψε τα βιβλία: Σταλινισμός: Η τέταρτη μονοθεϊστική θρησκεία (εκδόσεις Άγρα, 2012, με την Αγγελική Κώττη) και Αυτά λοιπόν τα νέα του Αλεξάνδρου. Στιγμιότυπα της μνημονιακής εποχής δεξιάς και αριστεράς (εκδόσεις Άγρα, 2016). Με γραπτές οδηγίες, ανέθεσε στους φίλους του την αποτέφρωση της σορού του, ορίζοντας σαφώς πως δεν επιθυμεί να προηγηθεί ή να ακολουθήσει οποιαδήποτε τελετή».

Παραθέτουμε τον αποχαιρετισμό του Βασίλη Μάγκλαρη που αναρτήθηκε μετά τον θάνατο του Νίκου Ν. Μπελογιάννη:

«Για τον Νίκο Μπελογιάννη, τον στενό μας φίλο, συμμαθητή, συμφοιτητή, συναγωνιστή τα πολλά λόγια είναι περιττά. Και καλύπτομαι από τα posts των κοινών μας φίλων Γιάννη Καλογήρου και Νίκου Διακουλάκη που έχω κοινοποιήσει. Να προσθέσω δύο πτυχές από πολλές αναμνήσεις: Μία προ αμνημονεύτων ετών, από τα γυμνασιακά μας χρόνια στο Βαρβάκειο, όταν καθόμασταν στο διπλανό θρανίο και ήμουν άμεσος μάρτυρας μιας ιδιοφυούς προσωπικότητας που από την 1η Γυμνασίου έλυνε ασκήσεις Χημείας του Μανωλκίδη-Μπέζα, της 5ης και 6ης Γυμνασίου. Οι καθηγητές μας είχαν εντοπίσει το πρώιμο ταλέντο του και πολλές φορές δεν ήξεραν πώς να το χειριστούν. Εκτός από τον θεολόγο μας που τον είχε χαστουκίσει για ασήμαντο λόγο. Και μια πολύ πρόσφατη, τελευταίο του βράδυ στο σπίτι του στου Ζωγράφου, όταν θυμηθήκαμε τα παλιά και με εξέπληξε (για τελευταία φορά) με τις γνώσεις του σε ιστορία, γεωγραφία, παλαιοντολογία, κοσμολογία… και την επικαιροποιημένη λεπτομερή αναφορά σε δρομολόγια – γραμμές αστικών και υπεραστικών συγκοινωνιών. Ήταν σωματικά καταβλημένος, σχεδον παράλυτος, αλλά το μυαλό του πάντα καθαρό και η μνήμη του απίστευτα ακριβής. Ο Νίκος θα μας λείψει αφόρητα».

(Η φωτογραφία είναι από την πολιτική κηδεία της μητέρας του, Έλλης Παππά, στις 31 Οκτωβρίου 2009, στο Γ΄ Νεκροταφείο της Νίκαιας, η οποία, σύμφωνα με επιθυμία της, ζήτησε να ενταφιαστεί δίπλα στο μνήμα του συντρόφου της Νίκου Μπελογιάννη.)