Scroll Top
manos-sotiriadis

ΜΑΝΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ (1948-2018)

Ο Μάνος Σωτηριάδης ήταν ένας από τους πιο δραστήριους αγωνιστές του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος. Ως φοιτητής της Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας είχε ενεργό συμμετοχή στις φοιτητικές επιτροπές αγώνα (ΦΕΑ), όπου γονιμοποιήθηκε και πήρε σάρκα και οστά η μαζική φοιτητική αντίσταση στη δικτατορία στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Υπήρξε μέλος της οργάνωσης. Για τη δράση του αυτή συνελήφθη και στρατεύτηκε μαζί με άλλους συναγωνιστές του το 1973. Στη φωτογραφία βλέπουμε τον Μάνο Σωτηριάδη δεύτερο από αριστερά στο στρατόπεδο της Καλαμάτας. Μαζί του ο Μιχάλης Σαμπατακής (άκρη αριστερά) και, δεξιά του, ο Χρήστος Λάζος και ο Μάκης Παρασκευόπουλος.

Το 1976, μετά την πτώση της χούντας, εκλέχτηκε γραμματέας του κεντρικού συμβουλίου της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος για δύο χρόνια, ως το 1978.

Τελειώνοντας την Ιατρική, ακολούθησε την ειδικότητα του ψυχιάτρου και αναδείχθηκε σε σημαντικό ψυχαναλυτή με δημιουργική δράση και στον επαγγελματικό κλάδο του.

Έφυγε ξαφνικά από τη ζωή τον Μάρτιο του 2018. Στην κηδεία του στο Δεύτερο Νεκροταφείο Αθηνών τον αποχαιρέτησαν πλήθος από τους παλιούς του συντρόφους και φίλους, ενώ ένας εξ αυτών, ο Μπάμπης Γεωργούλας στον επικήδειο που εκφώνησε τόνισε μεταξύ άλλων:
«Η αλήθεια είναι ότι είχαμε από χρόνια χαθεί μέσα στο θόρυβο και την πολυπραγμοσύνη μιας πόλης που τυρβάζει περί πολλά, ενώ ενός εστί χρεία»

Εκείνο που δεν γίνεται να χαθεί, είναι η κοινότητα των αισθημάτων και των οραμάτων της νεότητάς μας, που βιώσαμε στον αντιδικτατορικό αγώνα κι, αργότερα, στους αγώνες για τη στερέωση της δημοκρατίας και για το σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία, από τις γραμμές του Ρήγα και του ΚΚΕ Εσωτερικού. Δεν ήταν μόνο μια πολιτική και ιδεολογική κοινότητα, άγγιζε τα όρια της πολιτισμικής, μας έθιζε σε έναν τρόπο ζωής ξεχωριστό. Πιστέψαμε και πιστεύουμε, Μάνο, τόσο πολύ στα ιδανικά μας, που μερικές φορές σκέφτομαι ότι, γι’ αυτό και μόνο, μπορεί και να τους δόθηκε μια δυνατότητα να γίνουν πράξη.

«Δεν ξέρω αν τα βρήκες στην ψυχανάλυση, που της δόθηκες με πάθος, όπως και στον μαρξισμό τότε. Με το ίδιο πάθος, φαντάζομαι, που σε ξεχώριζε κι όταν σε διαλέξαμε για τη θέση του γραμματέα του κεντρικού συμβουλίου του Ρήγα. Μια επιλογή τιμητική για όλους μας, καθώς είχε θεμέλιό της τις αποσκευές ενός τίμιου αγώνα».

(https://www.epohi.gr/article/18643/apohairetismos-mano-sotiriadi)