Scroll Top
testimonials_generic

Μαρτυρίες: Λάζαρος Θερμογιάννης

(Φοιτητής τότε στο Μαθηματικό Πάτρας)

Το συζητούσαμε, αλλά δεν το πολυπιστεύαμε

Παρασκευή βράδυ, 16 Νοέμβρη ’73, είμαι περιφρούρηση, μαζί με άλλους συναγωνιστές στην πόρτα της οδού Στουρνάρη.

Έρχεται από το πεζοδρόμιο κάποιος και μας δίνει μια νάιλον σακούλα γεμάτη με φαρμακευτικό υλικό.

Την ανεβάζω στην αίθουσα της Αρχιτεκτονικής όπου λειτουργεί ως σταθμός πρώτων βοηθειών. Κατά τύχη μού άνοιξε τη πόρτα ένας φίλος και φοιτητής Ιατρικής (ο Βλάσσης Τομαράς) και μου ανακοινώνει κάτι που συζητούσαμε κάτω, αλλά όμως δεν το πολυπιστεύαμε:

«Πεθάνανε στα χέρια μου δυο παιδιά. Στον έναν η σφαίρα τού είχε αφαιρέσει ένα ολόκληρο κομμάτι από το λαιμό…»