Scroll Top
reviews-vernikos

Απόψεις: Γιώργος Βερνίκος*

50 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου

Αυτά τα πρόσωπα δεν βολεύονται με λιγότερο ουρανό…
Αυτά τα πρόσωπα δεν βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο
Αυτές οι καρδιές δεν βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο

«Ρωμιοσύνη, Γιάννης Ρίτσος

Συμπληρώνονται φέτος 50 χρόνια από την 17η Νοέμβρη 1973, ημερομηνία που έχει καθιερωθεί σα γιορτή της νεολαίας, για να θυμόμαστε την εξέγερση του Πολυτεχνείου και τη γενιά που αντιστάθηκε στην καταπίεση και την τρομοκρατία της χούντας.  

Αναρωτιέμαι πως οι νέοι μαθητές σήμερα αντιμετωπίζουν την επέτειο του Πολυτεχνείου, καθώς τείνει να ταυτιστεί στη συνείδηση τους με τις άλλες μεγάλες γιορτές και επετείους. Στην πραγματικότητα όμως η συγκεκριμένη ημερομηνία πρέπει ν’ αποτελεί «βηματοδότη» τους σε μία συνεχή δύσκολη πορεία, που ο αγώνας για ελευθερία, αξιοπρέπεια, δημοκρατία, αγάπη για τον άνθρωπο και κοινωνική δικαιοσύνη, είναι πάντα επίκαιρος. Είναι η γιορτή της νεολαίας, που με τα δικά της χαρακτηριστικά, τη συλλογικότητα, τη φαντασία, την αυτοέκφραση και την αλληλεγγύη, δεν θα πάψει να οραματίζεται έναν καλύτερο κόσμο.

Φαντάζει μακρύς ο χρόνος από το 1973. Μια ολόκληρη γενιά όμως η εποχή εκείνη την έχει ανεξίτηλα σημαδέψει. Η δικτατορία ήταν μια αυθαίρετη εξουσία, εξέφραζε τις δυνάμεις της οπισθοδρόμησης και τις δυνάμεις της παρακμής της παραδοσιακής ελληνικής πολιτείας. Στη διάρκεια της δικτατορίας οι απάνθρωποι μηχανισμοί της ήρθαν σε σύγκρουση με την ελληνική κοινωνία, που θεώρησε ότι το καθεστώς έθιγε κατάφορα τις αξίες της.  Πρωτοπόροι στην αντίσταση και την αμφισβήτηση ήταν κυρίως νέοι άνθρωποι, που για λόγους αξιοπρέπειας και συνείδησης, αλλά και επηρεασμένοι από το διεθνές κλίμα αμφισβήτησης που χαρακτήριζε τη νεολαία εκείνης της εποχής, θεώρησαν ότι η δικτατορία αντίκειται σε στοιχειώδεις κανόνες κράτους δίκαιου και κοινωνικής δικαιοσύνης. Η νεολαία, σε συνεργασία με λίγους αμφισβητίες από το χώρο των πολιτικών, των διανοουμένων και των στρατιωτικών, σήκωσε το κύριο βάρος του αντιδικτατορικού αγώνα αυτής της περιόδου.  

Στην πραγματικότητα, ο αγώνας για εμβάθυνση και εδραίωση της δημοκρατίας συνεχίζεται σ’ έναν κόσμο που αλλάζει και εξελίσσεται. Σ’ έναν κόσμο πιο σύνθετο, πιο πολυπληθή, πιο τεχνολογικά εξελισσόμενο, πιο ανταγωνιστικό, πιο απαιτητικό. Σ’ έναν κόσμο που αναζητά νέες ισορροπίες ανάμεσα στον άνθρωπο και το περιβάλλον. 

Ο αγώνας δεν τελειώνει. Να εξακολουθούμε να νικάμε το φόβο και να ορθώνουμε το ανάστημά μας για ελευθερία, ειρήνη, αξιοπρέπεια και έναν καλύτερο κόσμο.


* Ηγετικό στέλεχος του φοιτητικού αντιδικτατορικού κινήματος