Scroll Top
giorgos-theodosopoulos

ΓΙΩΡΓΟΣ ΘΕΟΔΟΣΟΠΟΥΛΟΣ (1938-1988)

Ένας από τους πιο σημαντικούς Έλληνες αρχιτέκτονες. Για το αρχιτεκτονικό έργο έχει εκδοθεί το βιβλίο της Αμαλίας Κωτσάκη και της Χριστινας Αγριαντώνη, Γ. Θεοδοσόπουλος: Ο αρχιτέκτονας καı το έργο του,1938-1988, εκδόσεις Μέλισσα, Αθήνα 1989. 

Η αντιστασιακή του δράση έχει καταγραφεί και στο βιβλίο του Λεωνίδα Καλλιβρετάκη Μεσογείων 14-16 (βλ. στην ενότητα «Βιβλιοθήκη»). Το 1971 ο Γιώργος Θεοδοσόπουλος, μαζί με την 23χρονη αρχιτέκτονα Χριστίνα Αγριαντώνη, τη συνομήλικη εξαδέλφη της Πέννυ Αγριαντώνη και τον σκηνοθέτη Διαγόρα Χρονόοπυλο συνελήφθησαν και βασανίστηκαν στο ΕΑΤ/ΕΣΑ ως μέλη της αντιστασιακής οργάνωσης «Ανεξάρτητη Αριστερά». Στη συνέχεια μεταφέρθηκαν στην Ασφάλεια της Μεσογείων και ύστερα προφυλακίστηκαν στις φυλακές Κορυδαλλού. Το 1972, στο Έκτακτο Στρατοδικείο, καταδικάστηκαν οι δύο εξαδέλφες και ο 32χρονος τότε Γιώργος Θεοδοσόπουλος.

Πώς σώθηκε η τσακισμένη πύλη του Πολυτεχνείου – Μια άγνωστη σελίδα

Ελάχιστα γνωστή είναι η τζειμποντικού τύπου επιχείρηση, την οποία σχεδίασε και εκτέλεσε ο Γιώργος Θεοδοσόπουλος για τη διάσωση της τσακισμένης από το τανκ πόρτας της κεντρικής πύλης του Πολυτεχνείου και την ασφαλή φύλαξή της μέχρι τη Μεταπολίτευση. Σύμφωνα με προφορική του αφήγηση στην Όλγα Καρρά, τριτοετή φοιτήτρια της Αρχιτεκτονικής τότε, η οποία εργαζόταν στο αρχιτεκτονικό του γραφείο επί της οδού Ζαΐμη, λίγες μέρες μετά την εισβολή του τεθωρακισμένου ο Γ. Θεοδοσόπουλος πήγε στο φρουρούμενο προαύλιο του Πολυτεχνείου και αυτοσυστήθηκε ως προϊστάμενος ενός συνεργείου του Δήμου Αθηναίων που είχε λάβει εντολή να απομακρύνει τα «παλιοσίδερα». Μαζί με δύο φίλους του, μεταμφιεσμένους σε εργάτες του Δήμου, φόρτωσαν σε ένα φορτηγάκι ό,τι είχε απομείνει από την πόρτα κι έγιναν άφαντοι. Η πατικωμένη Μερσεντές του πρύτανη, που είχε τοποθετεί ως ανάχωμα πίσω από την πύλη προφανώς μεταφέρθηκε σε κάποιο νεκροταφείο αυτοκινήτων, ενώ η πόρτα, δίχως τον Γ. Θεοδοσόπουλο, πιθανότατα να κατέληγε σε κάποιο σκραπατζίδικο. Μετά από 50 χρόνια, είναι σχεδόν αδύνατο να αναπαρασταθεί με λεπτομέρειες η ακριβής διαδρομή της πόρτας, ενώ ο ίδιος ο «απαγωγέας» της ουδέποτε μίλησε δημόσια γι’ αυτό το γεγονός.΄Ανθρωπος μποέμ κι έξω καρδιά, ποτέ δεν πρόβαλλε τις αντιστασιακές δάφνες του, όπως ότι έσωσε μια πόρτα που της έμελλε να γίνει ιστορική.

Για τη μεταφορά και την οριστική τοποθέτηση της τσακισμένης πόρτας από την Πανεπιστημιούπολη του Ζωγράφου στο προαύλιο του Πολυτεχνείου, βλ. τη μαρτυρία του Δημήτρη Χριστουλάκη στην εφημερίδα Αμαρυσία στις 16.11.2022.