Scroll Top
anastasia-lazaridou

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΛΑΖΑΡΙΔΟΥ (1951-2020)

Φοιτήτρια στη Σχολή Αρχιτεκτονικής την περίοδο της χούντας, η Αναστασία (Τασούλα για τους οικείους και τους φίλους της) έπαιξε κεντρικό ρόλο στην εξέγερση του Πολυτεχνείου και στο αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα. Όπως γράφει ο Δημήτρης Ψαρράς στην Εφημερίδα των Συντακτών

«Η αγωνιστική της δράση αναγνωρίστηκε στη Μεταπολίτευση με τη Συνδικαλιστική Κίνηση Αρχιτεκτονικής (ΣΚΑ) να έρχεται πρώτη στις ελεύθερες φοιτητικές εκλογές (9.11.1974) και την ίδια να εκλέγεται πρόεδρος στο Δ.Σ. των φοιτητών της Αρχιτεκτονικής. Με την ίδια διάθεση και πάνω στις ίδιες αρχές πορεύτηκε ώς σήμερα. Τόσο ως αρχιτέκτονας του υπουργείου Πολιτισμού, όσο και στο ελεύθερο επάγγελμα. Με πολιτικές παρεμβάσεις που συνέχιζαν την παράδοση της ανεξαρτησίας και της αριστερής στράτευσης.

»Ακόμα και όταν θεώρησε ότι οφείλει να συμμετάσχει στην προσπάθεια αναγέννησης της Αριστεράς από τον ΣΥΡΙΖΑ συμμετείχε με τις γνώσεις και την ευαισθησία της σε αυτά που είχε μελετήσει και γνώριζε καλά. Ως εκλεγμένη διαμερισματική σύμβουλος της Ανοιχτής Πόλης πάσχισε να δώσει λύσεις σε ένα από τα πιο δύσκολα ζητήματα του κέντρου της Αθήνας, το γκέτο των Εξαρχείων, μη διστάζοντας να έρθει σε αντιπαράθεση με φίλους και αντιπάλους».

Για τη ζωή, το έργο και την προσωπικότητα της Aναστασίας Λαζαρίδου, διαφωτιστικό είναι το αποχαιρετιστήριο κείμενο του ΣΑΔΑΣ (Συλλόγου Αρχιτεκτόνων, Τμήμα Αττικής) στο οποίο, μεταξύ άλλων, αναφέρεται: «Δεν έβλεπε την ενεργή συμμετοχή της το ’73 στην κατάληψη του Πολυτεχνείου σαν ισόβιο τίτλο τιμής: εκείνος ο Νοέμβρης έγινε για την Τασούλα μια ανεπούλωτη πληγή καθώς τα ιδανικά της εξέγερσης έμειναν ανεκπλήρωτα, ξένα και μακρινά για ένα μεγάλο τμήμα της επόμενης γενιάς.

» Άνθρωπος ευφυής, περήφανος, τολμηρός και τρυφερός, ποτέ δεν κολάκεψε μικρές και μεγάλες εξουσίες. Και όταν διαφωνούσε και ασκούσε σκληρή κριτική, το έκανε χωρίς μισαλλοδοξία, χωρίς ανταγωνιστική διάθεση, με σεβασμό στην ιστορία του αριστερού κινήματος και στους ανθρώπους του – γι’ αυτό και είχε κατακτήσει την εκτίμηση συναγωνιστών από πολλούς πολιτικούς χώρους».

Η μαρτυρία της Τασούλας Λαζαρίδου για το Πολυτεχνείο καταγράφεται στο Όλη νύχτα εδώ! του Ιάσονα Χανδρινού (εκδόσεις Καστανιώτη, α΄ έκδ. 2019, σελ. 328-333).