Scroll Top
aggeliki-xydi

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΙΣΤΗΣ (1939-2016)

Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση που εξέδωσε μετά τον θάνατό της η ΕΣΗΕΑ: «η Αγγελική Ξύδη, η δημοσιογράφος και αγωνίστρια, γεννήθηκε στον Πειραιά. Αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από πολύ νωρίς ασχολήθηκε με τα κινήματα αλληλεγγύης και δημοκρατικών δικαιωμάτων και ήταν μέλος της Επιτροπής Κατάληψης του Πολυτεχνείου, τον Νοέμβριο του 1973. Για τη δράση της αυτή και τη συμμετοχή της στην εξέγερση της Νομικής συνελήφθη από τα όργανα της χούντας και κρατήθηκε για μεγάλο διάστημα βασανιζόμενη απάνθρωπα. Ήταν μέλος της Αντι-ΕΦΕΕ και της ΚΝΕ. Η Αγγελική Ξύδη μιλούσε και έγραφε 7 ξένες γλώσσες και διακρίθηκε ως μεταφράστρια λογοτεχνικών και πολιτικών βιβλίων. Απασχολήθηκε σε εφημερίδες και περιοδικά, όπως η Καθημερινή και το περιοδικό Μετρό και σε άλλα έντυπα».

Η μαρτυρία της Αγγελικής Ξύδη για το Πολυτεχνείο καταγράφεται στο Όλη νύχτα εδώ! του Ιάσονα Χανδρινού (εκδόσεις Καστανιώτη, α΄ έκδ. 2019, σελ. 435-440).

«Η Αγγελική ήταν άγγελος» 

Έτσι τιτλοφορείται ο αποχαιρετισμός που έγραψε στην Καθημερινή ο Σωκράτης Τσιχλιάς και στο οποίο, με συγκίνηση και σεβασμό, μιλά για την προσωπικότητα της Αγγελικής Ξύδη. Μεταξύ άλλων, γράφει: «Μετά τη Μεταπολίτευση εντάχθηκε στο KKE, όπου παρέμεινε έως το 1989. Ἀτομο βαθιά πολιτικοποιημένο, παρέμεινε έως το τέλος της ζωής της ουσιαστικά χωρίς ένταξη σε κανένα μεγάλο σχήμα της Αριστεράς. Το ελεύθερο φρόνημά της δεν χωρούσε σε σκοπιμότητες. […]

»Δουλέψαμε μαζί πέντε χρόνια. Κι όμως, δεν έμαθα ποτέ ότι μίλαγε και έγραφε επτά γλώσσες. Δουλέψαμε μαζί τουλάχιστον τρεις φορές για αφιερώματα σε διάφορες επετείους του Πολυτεχνείου. Κι όμως ποτέ, μα ποτέ δεν μου είπε μια λέξη για τη δική της συμμετοχή. ΄Εχω δει όλα τα τηλεοπτικά αφιερώματα για το Πολυτεχνείο τα τελευταία είκοσι χρόνια. Ποτέ δεν ήταν εκεί.

»Ποτέ δεν εξαργύρωσε στο παραμικρό την αντιδικτατορική της δράση κι ας ήταν ένα από τα οξυδερκέστερα, ικανότερα και βαθιά καλλιεργημένα στελέχη της περίφημης γενιάς του Πολυτεχνείου. Έτσι ήταν η Αγγελική, πατούσε ελαφρά σε αυτόν το θορυβώδη κόσμο, στο πλάι της δικής μας έγνοιας, μην ενοχλήσει. Όπου είχαν ανάγκη τον χρόνο της, τον έδινε, όπου χρειάστηκαν το σθένος της το παρείχε, όπου ζήτησαν τη γνώμη της την ψιθύρισε. Στα χρόνια της συναλλαγής, η Αγγελική υπέστη όρθια τις μεγάλες ήττες της γενιάς της, αλλά δεν έχασε ούτε μια μάχη της σκληρής καθημερινότητας.

»Ανέστησε τα δύο παιδιά της, όταν χρειάστηκε, μόνη, ξενύχτησε τρυφερή στις αγωνίες τους, στήριξε με κάθε προσωπική θυσία τις ανάγκες τους, πρόλαβε να τα καμαρώσει στα πρώτα τους μετα-Ακαδημαϊκά βήματα.

»Στην Αριστερά, που ήταν η πατρίδα της και στην πατρίδα της, που ήταν οι άνθρωποι, η Αγγελική εκόμισε μια θάλασσα αισθήματος. Κι αυτό δεν τελειώνει ποτέ».


Το εξώφυλλο του βιβλίου Όλα για όλους τίποτα για εμάς. PARA TODOS TODO, NADA PARA NOSOTROS, που εκδόθηκε το 2006 με πρωτοβουλία του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα και της καμπάνιας «Ένα Σχολείο για την Τσιάπας» στην επέτειο ενός χρόνου από τον θάνατο της Αγγελικής Ξύδη και περιλαμβἀνει κυρίως δικά της κείμενα.