Scroll Top
dora-grosomanidou

Μαρτυρίες: Ντόρα Γροσομανίδου

Μπλόφες ΕΣΑτζήδων

Στο Πολυτεχνείο ήμουν από τους έξω, δεν διανυκτέρευσα μέσα.

Ήμουν παρούσα στη συνάντηση της Νομικής, την 14η /11/73, όταν κάποιος μας παρότρυνε να οδεύσουμε προς το Πολυτεχνείο, όπου”έπεφτε ξύλο” καί θυμάμαι έναν συναγωνιστή που ζήτησε την ολοκλήρωση της δικής μας συνέλευσης στα σκαλάκια και μετά να ανταποκριθούμε στην πρόκληση.

Κάπως έτσι ξεκίνησε στο δικό μας επίπεδο.

Και φτάνουμε στις 16/11, αποφασίζω να μπω, πλην όμως όταν έφθασα οι πόρτες είχαν κλείσει.

Τί να πρωτοθυμηθώ από τον εξωτερικό χώρο το μοιραίο βράδυ;

Το θόρυβο της σφαίρας από ακροβολισμένους ελεύθερους σκοπευτές που στα αυτιά μου ηχούσαν σαν απόμακρα πυροτεχνήματα;

Βλέπαμε ασθενοφόρα και φιάλες αίματος να παραδίδονται εντός των τειχών, δεν είχαμε συνείδηση του state of play.

Η συνειδητοποίηση ήρθε την επόμενη μέρα.

Την επομένη κηρύχθηκε στρατιωτικός νόμος και το βράδυ με συνέλαβαν και με οδήγησαν στο ΕΑΤ-ΕΣΑ («αποστολή 003 εξετελέσθη», όπως αναμετάδωσαν στον ασύρματο).

Την επομένη το πρωί, 18/11, με οδηγούν στο γραφείο του Διοικητή Σπανού, ο οποίος ήταν ανακριτής μου στην προηγούμενη κράτησή μου, για τα γεγονότα της Νομικής του Φεβρουαρίου-Μαρτίου 1973 (κρατήθηκα στο ΕΑΤ τον Μάιο και Ιούνιο 1973), ο οποίος μου είπε το εξής καταπληκτικό: “Γροσομανίδου, πριν από 17 μέρες, 17 άτομα βρεθήκατε στο σπίτι τού Κουτσοχέρα καί αποφασίσατε την κατάληψη του Πολυτεχνείου. Μια από αυτούς ήσουν κι εσύ, περιμένω να μου πεις, ποιοι ήταν οι άλλοι;”

Παρήχηση της 17ης Νοέμβρη 1973 που στοίχειωσε αυτούς και δόξασε τη γενιά μας!

Είμαι περήφανη για τα βιώματα μιας εποχής που με σφράγισε, όπως και τόσους άλλους…